πάλι τα ίδια!

Μετά από πολλές προσπάθειες σύνδεσης με το διαδίκτυο γράφουμε ανάρτηση στο μπλογκ μας. Εγώ για 4η χρονιά κάνω γενέθλια στο μπλογκ μου και του εύχομαι να εκατοστήσει τις αναρτήσεις του. Πράγμα που δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα!

η ετήσια καθιερωμένη ανάρτηση

χρόνια πολλά αγαπητό μου blog!
είσαι πια τριών χρονών και έφτασες τις 8 αναρτήσεις!!!! τρέμε Έλενα!
πολλά πολλά ευχαριστώ, εκ μέρους του blog μου, για το ετήσιο ξαράχνιασμά του, στους μαθητές μου στην επιμόρφωση του β΄επιπέδου 2011 στο ΚΣΕ Δραπετσώνας. Αν δεν ήταν το αυριανό μάθημα για τη δημιουργία των blog τους, το δικό μου θα βρισκόταν ακόμα σε χειμερία νάρκη!
Είναι δέκα το βράδυ και η διάθεσή μου χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα ρήματα - ρηματικές εκφράσεις: βαριέμαι, νυστάζω, είμαι απογοητευμένη, τίποτα δεν πάει καλά, έχω να απλώσω και κάτι ρούχα, το μυαλό μου έχει αφυδατωθεί...(καταιγισμός ιδεών ε;)
σκέφτομαι την Ιαπωνία, δυόμισι μέτρα μετατοπίστηκε στον παγκόσμιο χάρτη, άραγε αυτό σημαίνει ότι άλλαξαν και οι συντεταγμένες της;
σ΄αυτή τη μικρή χώρα τελικά όλα είναι μεγάλα: οι σεισμοί, το τσουνάμι, η εκβιομηχάνιση, το ανθρωπογενές περιβάλλον, η πυρηνική καταστροφή του πριν και του τώρα; η αξιοπρέπεια, η ευγένεια, το σθένος....
μου ήρθε στο νου ένα παλιό τραγούδι, για κάντε ένα κλικ παρακάτω:

αγαπητοί μου συνάδερφοι καληνύχτα!
ες αύριον τα σπουδαία... blogs!

οι μαθητές μου-δάσκαλοι του 21ου αιώνα,

στο χτεσινό μάθημα της επιμόρφωσης, επέδειξαν πολλά από τα χαρακτηριστικά που απαιτείται να έχει ένας δάσκαλος του 21ου αιώνα:
:διευκόλυναν -facilitate τη διαδικασία μάθησης, αφού ήρθαν προετοιμασμένοι για το μάθημα (με λογαριασμούς στο gmail και φωτογραφίες)
:συμμετείχαν -participate όλοι τους και ενεργά στη διαδικασία μάθησης (δημιούργησαν αναρτήσεις με σχόλια και φωτογραφίες στον ιστότοπο του ΚΣΕ)
:συνεργάστηκαν -coordinate αρμονικά, συντονίζοντας τις προσπάθειές τους και υποστηρίζοντας ό,που χρειαζόταν ο ένας τον άλλο (διευκόλυναν τη διαδικασία αναρτώντας ο καθένας με τη σειρά του και ξεπερνώντας με υπομονή τα εμπόδια -overcome obstacles που παρουσίαζαν κάθε τόσο τα "μέσα")
:καινοτόμησαν -innovate χρησιμοποιώντας τις ΤΠΕ στη διαδικασία της δικής τους μάθησης, ανακαλύπτοντας -finding new discoveries και εξερευνώντας μόνοι τους τις δυνατότητες -finding new approaches και τους περιορισμούς των ψηφιακών μέσων -finding new technologies (δούλεψαν ως συνεργάτες στον ιστότοπο με παλιούς και νέους υπολογιστές κάνοντας χρήση του Διαδικτύου και του τοπικού δικτύου αποκτώντας δεξιότητες ψηφιακού γραμματισμού και διαδικτυακής επικοινωνίας)
Εγώ με τη σειρά μου, ως εμψυχώτρια -δασκάλα όφειλα:
:να καλλιεργήσω την περιέργειά τους -instill curriosity για τις δυνατότητες του μέσου και της ψηφιακής επικοινωνίας (τοπικό δίκτυο, διαδίκτυο, κοινότητες μάθησης, εκπαιδευτικοί ιστότοποι, διαχείριση ιστοτόπων )
:να διευρύνω τις δυνατότητές τους -extend possibilities με τη χρήση των ΤΠΕ (επικοινωνία και συνεργατικά περιβάλλοντα μάθησης μέσω Διαδικτύου)
:να καλλιεργήσω τις δεξιότητες επικοινωνίας -make connections σε επίπεδο ατομικό, ομαδικό, συλλογικό, κλάδου (ομάδα επιμόρφωσης, ομάδα ιστότοπου, ΚΣΕ....)
:να τους τραβήξω την προσοχή, να διατηρήσω το ενδιαφέρον τους-engage students, να τους συγκινήσω...-excite learners με κάτι που θα τους άρεσε και θα συμμετείχαν πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα, την πρόταση διαδρομής ή τη διδακτέα ύλη της επιμόρφωσης (συνεργάτης εκπαιδευτικού ιστότοπου, διαχείριση ιστότοπου, αναρτήσεις σχόλiα, blogging...)
Νομίζω ότι για αρχή τα πήγαμε αμφότεροι πολύ καλά.
Μπράβο στους μαθητές-δασκάλους του 21ου αιώνα!
Και μην ξεχνάτε μπορεί ένας από τους στόχους μας ως δάσκαλοι του 21ου αιώνα είναι να μάθουμε να χειριζόμαστε με ευχέρεια τα τεχνολογικά εργαλεία (fluent in technological tools) αλλά βασικότερος είναι να επαναπροσδιορίσουμε το σκοπό της εκπαίδευσης (redefine education) προετοιμάζοντας μαθητές που να μπορούν ν΄αλλάξουν τον κόσμο.
για τους δασκάλους- μαθητές και μαθητές-δασκάλους του 21ου αιώνα, αξίζει να δείτε:

Ας κρατήσουν οι χοροί......

Ξεφάντωμα σήμερα στο σχολείο, και μεις οι δάσκαλοι, έπρεπε να γίνουμε για άλλη μια φορά παιδιά, να ξεχάσουμε την περικοπή των επιδομάτων μας, την αύξηση της βενζίνης, το δημόσιο χρέος, τη δανειοληπτική πιστότητα της χώρας, τις απεργίες.... Το κάναμε για τους μαθητές μας, για την ανεμελιά που χάσαμε, για τη σωτηρία της ψυχής...


φωτό 1: χοροί στην αυλή-πρωινό σχολείο

φωτό 2: Ολοήμερο -Αποκριάτικη εμφάνιση δασκάλων

φωτό3: Το Ολοήμερο διασκεδάζει
*στη φωτό 1 και 2 οι ξανθιές εκδόσεις της συγγραφέως

στους καινούριους μου μαθητές στην Επιμόρφωση

Αγαπημένοι μου συνάδερφοι,
δεν σας ξέρω όλους ακόμα, ίσως κανα δυο έχω ακουστά, έναν γνωρίζω προσωπικά και με όλους τους άλλους ανυπομονώ να τα πούμε σε κανά δυο ώρες. Ωστόσο πριν ξεκινήσουμε σας ευγνωμονώ εκ των προτέρων. Είστε η αφορμή να ξαραχνιάσει το Blog μου, που είχε να "μιλήσει" από την τελευταία περίοδο επιμόρφωσης, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2008.
Κι αυτό για να δείτε ότι η επιμορφώτριά σας δεν είναι τόσο διαφορετική από εσάς, δεν είναι κάποιος guru των Νέων Τεχνολογιών που κάθεται με τις ώρες στον υπολογιστή και "τιτιβίζει" στο Twitter, κάνει chat στο Facebook ή ανεβοκατεβάζει αρχεία στο YouTube.
Περιμένω να μοιραστούμε εμπειρίες και γνώσεις και να ανακαλύψουμε μαζί διεξόδους από την καθημερινότητα της διδακτικής πράξης.
Μην αγωνιάτε για όλα όσα μας κατακλύζουν και μας προσπερνούν. Ας κάνουμε μια προσπάθεια να κρατηθούμε στο πλάι με σταθερό βήμα και ψηλά το κεφάλι.....
Καλή αρχή σε όλους μας! Καλή αρχή και συνέχεια στην Έλενα και στους μαθητές της στο άλλο τμήμα της επιμόρφωσης!!!
Δείτε το για να μάθετε όσα δεν ξέρουμε....

Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

Σήμερα ανακάλυψα ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν μια μέρα σε όλο τον κόσμο που είναι αφιερωμένη σε αυτούς. Σκέφτηκα πώς μπορούμε να τη μοιραστούμε με 800 εκατομύρια ενήλικες και 80 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο που στερούνται το αγαθό της εκπαίδευσης.
Έπειτα σκέφτηκα πώς αξίζει να σκεφτούμε όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που έδωσαν ευκαιρίες στους μαθητές τους να ξεχωρίσουν, να αγαπήσουν τον εαυτό τους, να νιώσουν ότι αξίζουν, να πιστέψουν ότι μπορούν, να είναι χαρούμενοι.....
Για όλους αυτούς και για όλους εμάς που αναρωτιόμαστε καθημερινά αν τα καταφέρνουμε....

Βράδυ Κυριακής....

και αναρωτιέμαι αν θα αισθανόμουν καλύτερα αν τουλάχιστον ήμουν χθες στο ΟΑΚΑ, ή είχα αποδράσει από το "κλεινόν" άστυ για το διήμερο, ή...... όνειρα φθινοπωρινής νυχτός. Αντ' αυτού πήγα χθες το βράδυ σε μια βάφτιση, να ζήσει ο νεοφώτιστος Γεώργιος, και απόλαυσα κρεατική πανδαισία σε μια ταβέρνα, κοντά στην Αμφιθέας. Η πρωινή έντυπη και ψηφιακή ενημέρωση με έκανε να ζηλέψω αφάνταστα για τη χθεσινή συναυλία, ενώ τα παράπονα των γιων μου, "είχες πει ότι θα έβρισκες εισιτήρια" έκαναν τον πρωινό μου πονοκέφαλο αφόρητο...
Χθεσινά στιγμιότυπα από τη συναυλία, ας είναι καλά τα κινητά και το YouTube..

καλημέρα φθινόπωρο...

Ξεκινώντας σήμερα πρωί κατά τις 7 από το σπίτι, στο δρόμο για το σχολείο, θυμήθηκα ότι από χτες επισήμως μπήκε το φθινόπωρο. Είναι παράξενο αλλά φέτος μοιάζει να ξαναζούμε αυτή την εποχή, πρωτοβρόχια, συννεφιές, ψυχρούλα....
Θυμήθηκα όμως και τους συναδέλφους μου bloggers στην επιμόρφωση. Πρώτα από όλα θέλω να τους συγχαρώ για την τόσο καλή τους προσπάθεια. Τα blogs τους όχι μόνο στήθηκαν, αλλά μέρα με τη μέρα βελτιώνονται και μεγαλώνουν και αυτό μου αρέσει, δεν το κρύβω, νιώθω περήφανη! Έπειτα είναι και η Έλενα, που μου μετέφερε τα μπράβο της για τη δουλειά των συναδέρφων μου. Δικαιωθήκαμε!
Σας περιμένω σήμερα το βράδυ να φάμε "ζεστές πατάτες" με γαρνιτούρα "γλώσσα" του Παιδαγωγικού, φρεσκότατη......